Lange tijd begreep ik niet waarom de nationale firewall van China mijn blog pas blokkeerde nadat ik in Nederland in ballingschap was gegaan.

Ik denk niet dat ik in de traditionele zin een anticommunist ben. Ik verzet me tegen elke dictatuur, ook tegen de Chinese Communistische Partij. Ik ben niet iemand die, zonder onderscheid tussen goed en kwaad, alleen maar tegen is om tegen te zijn.

Als ik moet zeggen welk artikel een gevoelige snaar raakte, was het waarschijnlijk het stuk “Waarom ik in ballingschap naar Nederland ging”.

Ik sprak me in mijn blog al uit tegen het aanblijven van Xi Jinping. Ik schreef daar jarenlang, nog altijd met een .cn-domein, en werd nooit geblokkeerd.

Maar waarom werd mijn domein pas geblokkeerd toen ik schreef over “GFW” en “diepzeevisserij”, oftewel roofzuchtige politieacties buiten de eigen provincie?

Een tijdje geleden bleef ik erover nadenken, maar ik begreep het maar niet.

Nu denk ik dat ik het begrijp.

Omdat de hoogste machthebbers op het Chinese vasteland er niet om geven of je onrecht of schade is aangedaan, of een lokale overheid je heeft afgeperst. Het maakt hun ook niet uit of die lokale bestuurders je geld willen afnemen of je kwaad willen doen. Zelfs als ze je willen doden, vinden ze dat niet belangrijk.

Wat de hoogste heersende klasse werkelijk bezighoudt, is dat je deze dingen vertelt en ze breed bekendmaakt.

Ze bouwen de firewall om te voorkomen dat de bevolking de buitenwereld leert kennen en hun regime bedreigt, om iedereen dom te houden en eunuchen trots te laten zijn.

Maar ze hadden niet verwacht dat mensen in hun eigen gelederen deze stilzwijgende verstandhouding — “iedereen begrijpt het, maar niemand spreekt het uit” — zouden gebruiken om geld binnen te halen. Ze behandelen zaken op grond van wettelijke bepalingen die helemaal niet bestaan. Het gaat hun duidelijk om geld, maar ze voeren de vlag van wetshandhaving.

Het lagere politiepersoneel durft dit omdat het weet dat geld binnenhalen of zelfs mensen kwaad doen onder dit voorwendsel weinig kritiek oplevert: de top steunt het immers. Maar ze beseffen niet dat de top bang is dat de wereld ontdekt hoe China systematisch het internet en de vrijheid van meningsuiting controleert. Deze lagere politieagenten hebben die stilzwijgende verstandhouding doorbroken.

Zelfs het lagere politiepersoneel in kleine provinciesteden verzint een vermeende campagne van het Ministerie van Openbare Veiligheid, “de muur beklimmen en het net doorbreken”, om hun eigen optreden legitimiteit te geven.

In werkelijkheid heeft het Ministerie van Openbare Veiligheid die campagne helemaal niet. In Xiajin bijvoorbeeld haastten ze zich na mijn onthullingen om de opschepperige artikelen op hun officiële WeChat-account te verwijderen.