Dit is de Ganwen-blog, de persoonlijke blog van Wen Gan, met de persoonlijke gevoelens van Wen Gan, uitsluitend voor mijn eigen aantekeningen. Wie moeite heeft met begrijpend lezen of mij niet kent, kan deze blog beter zo veel mogelijk overslaan.

Mijn gemoed is kalm als water, rustig met een vleugje vasthoudendheid. Mijn positie is niet hoog en niet laag; zo sta ik ervoor. Succes heeft nog geen vruchten afgeworpen; je lot kennen kan inzicht geven. Alles heeft oorzaken en gevolgen. De uitkomsten zijn niets anders dan goed of slecht; ik vrees alleen dat niemand het begrijpt.

Na de grote hoogte- en dieptepunten in het leven: hoe smaakt het verleden als ik terugkijk? Een mengsel van alle smaken: zuur, zoet, bitter, scherp en zout. Daardoor zie ik ook bepaalde dingen in de wereld duidelijker. Wees met mate vasthoudend, hard waar dat passend is, en vertrouw slechts tot op zekere hoogte.

Vroeger schreef ik graag verhalen, overpeinzingen of observaties over de samenleving. Nu kan ik me alleen nog verliezen in mijn eigen zorgen.

Dit jaar heb ik een gewoonte afgeleerd: zelfs als ik een antwoord al kende, moest ik het nog meerdere keren controleren. Vroeger vond ik dat nauwgezet, maar later besefte ik dat het dwaas was. Niet elk antwoord hoeft bevestigd te worden.

Ik merk steeds meer dat ik geen slecht mens kan zijn. Maar ik moet mezelf een ondergrens stellen; zolang ik die grens niet doorbreek, kan ik niet slagen.

Hoewel ik geen succes verwacht, ben ik een gewone sterveling en kan ik mijn verlangens niet opgeven. Ik wil het wel, maar heb nog niet genoeg moed om ze los te laten. Door geestelijke oefening kunnen mensen ervan afzien, maar ik kies ervoor verder de afgrond van verlangen in te stappen.

Goed, ik stop met schrijven.