Het einde van elk jaar is misschien wel de periode waarin mensen het onrustigst zijn. Als het leven en alles daaromheen dat jaar naar wens zijn verlopen, is er weinig aan de hand. Maar hoe zit het met mensen bij wie dat niet zo is? Aan het einde van het jaar wordt alles onmiskenbaar zichtbaar. 2012 was inderdaad een wat verward jaar; veel dingen liepen niet zoals ik hoopte. Ik kijk tamelijk rationeel naar succes en mislukking. Als ik mijn eigen omstandigheden bekijk, behoor ik tot de relatief uitzonderlijke mensen onder de ontelbare miljoenen Chinezen. Als ik naar leeftijdgenoten kijk, weet ik nauwelijks wat voor leven zij leiden. Goed, goed, laten we niet te zelfingenomen worden. De Ganwen-blog legt de vele kanten van mijn leven vast, zonder terughoudendheid.

Vergeleken met de impulsiviteit van mijn jeugd lijkt mijn innerlijke woede toe te nemen naarmate ik ouder word. Toch kan ik meer verdragen en veel dingen ruimhartig loslaten. Hoe ouder ik word, hoe opener ik me voel: in mijn gedachten, mijn lichaam en mijn woorden. In elke levensfase heb ik doelen gehad: voor de liefde, mijn loopbaan, mijn toekomst en mijn eer. Nu word ik geleidelijk rustiger. Om een leven te leiden dat ik zelf goed vind! Ik ben geen held, maar een gewoon mens die de wereld met een gewone blik bekijkt. Leven is niet gemakkelijk; laten we elkaar aanmoedigen.

Een artikel zonder opbouw, opgeschreven zoals de gedachten komen: dat is het dagboek van Wen Gan.